Αντώνιος Καστρινός: ένας ιδεολόγος πραγματοποιός στη μετεμφυλιακή Δράμα
«EΙΣΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΒΙΟΝ ΑΡΚΕΤΑ ΕΥΠΟΡΟΣ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΒΙΟΝ ΠΑΜΠΤΩΧΟΣ»
Ο Αντώνιος Καστρινός (1904-1964) είναι γνωστός ως ο άνθρωπος που ανέδειξε τη Δόξα Δράμας σε κορυφαία ομάδα. Δεν είναι γνωστό ίσως ότι ήταν ένας ιδεολόγος, ανθρωπιστής και αγωνιστής σε δύσκολους καιρούς: Γεννημένος στην Πάτρα, σπούδασε νομκά και ανέπτυξε δράση ως στρατευμένος δικηγόρος, ιδρυτικό μέλος (μαζί με τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Αλέξανδρο Σβώλο, τον Παύλο Νιρβάνα, τον Κώστα Βάρναλη, τον Στρατή Μυριβήλη, τον Γιάννη Κορδάτο κ.ά) της πρώτης οργάνωσης στην Ελλάδα που αγωνίστηκε για τα ανθρώπινα δικαιώματα («Ένωσις υπέρ των ελευθεριών του ανθρώπου και του πολίτη»).
To καταστατικό της πρώτης μη κυβερνητικής οργάνωσης που αγωνίστηκε για την υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών. Ανάμεσα στα επιφανή μέλη του διοικητικού συμβουλίου ο Καστρινός κατέχει τη θέση του ειδικού γραμματέα.
Ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Μακεδονία και Διευθυντής στην Εφημερίδα των Βαλκανίων ανέδειξε ζητήματα της Δράμας, και προπαντός των πολύπαθων παραμεθόριων χωριών της. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, στρατεύτηκε στην Εθνική Αντίσταση στις τάξεις του ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο «Καπετάν Βοριάς». Ο αντιστασιακός Αντώνης Καστρινός, μετά την απελευθέρωση εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Δράμα, όπου εργάστηκε ως διευθυντής της ηλεκτρικής εταιρείας Γεωργιάδη (την κόρη του οποίου είχε παντρευτεί στη Θεσσαλονίκη).
Aνέλαβε τη διοίκηση της Δόξας από το 1952 ως τον θάνατό του και εργάστηκε με όραμα και προοπτική, θέτοντας σε νέες βάσεις τη λειτουργία και διαχείριση του ποδοσφαιρικού τμήματος. Υπήρξε γενναιόδωρος χρηματοδότης της ομάδας «δαπανήσας εξ ιδίων και χρήματα πολλά εκ του εισοδήματός του», όπως δήλωσε ο βουλευτής Δράμας Δ. Γρίβας στη Βουλή). Δεν αρκέστηκε να αναδείξει τη Δόξα ως την καλύτερη και δημοφιλέστερη επαρχιακή ομάδα της χώρας. Με προσήλωση στις αρχές τού ”εύ αγωνίζεσθαι”, ο Καστρινός σφυρηλάτησε υψηλό αθλητικό ήθος στους ποδοσφαιριστές της «μαυραετούς», φροντίζοντας συγχρόνως και για την πνευματική τους καλλιέργεια, αφού οι ποδοσφαιρικές εξορμήσεις συνοδεύονταν και από επισκέψεις σε χώρους πολιτισμού και παιδείας. Κατάφερε να καταστήσει τη Δόξα όχι μόνο ίνδαλμα αλλά και συνεκτικό στοιχείο που ένωνε τους Δραμινούς, αμβλύνοντας της μετεμφυλιακές ιδεολογικές αντιθέσεις.
Άνθρωπος πολυπράγμων, διετέλεσε πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, αλλά και πρόεδρος του συλλόγου «Κομνηνοί» και του Ορειβατικού. Ως υποψήφιος δήμαρχος στις εκλογές του 1959 συμπεριέλαβε στον συνδυασμό του γυναίκες υποψήφιες, πράγμα που ήταν πρωτοφανής νεωτερισμός τότε για τη Δράμα. Βουλευτής της Ενώσεως Κέντρου το 1964, στράφηκε στην πραγματοποίηση ενός νέου οράματος, στην τουριστική αξιοποίηση των πηγών της Αγίας Βαρβάρας. Για τον λόγο αυτό συνόδευσε τον Υπουργό Προεδρίας σε μια διερευνητική επίσκεψή του στη Δράμα. Δύο ημέρες μετά υπέκυψε σε αιφνίδιο ισχαιμικό επεισόδιο, στην πιο δημιουργική φάση της ζωής του.
Στο πολιτικό μνημόσυνο στη Βουλή, αποτίοντας φόρο τιμής στον εκλιπόντα Αντώνη Καστρινό, ο Κλεάνθης Δαμιανός, βουλευτής Δράμας με την ΕΡΕ το 1964, πολιτικός αντίπαλος του Καστρινού, επισήμαινε: «Έχω να είπω και εγώ ότι ο εκλιπών συνάδελφος υπήρξεν ένας σεμνός ιδεολόγος αγωνιστής, ο οποίος προσέφερεν και την δραστηριότητά του και την περιουσίαν του και την ζωήν του δια το καλόν του τόπου». Και ο Λ. Λυμπέρης, βουλευτής Καβάλας, τόνισε: «Ο Αντώνιος Καστρινός εισήλθεν εις τον δημόσιον βίον αρκετά εύπορος και έφυγε από τον δημόσιον βίον πάμπτωχος».
Το έτος 2024, εξήντα χρόνια μετά, θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για επέτειο μνήμης.
Γεωργία Μπακάλη – Δημήτρης Ι. Σφακιανάκης
Αντώνιος Καστρινός: ένας ιδεολόγος πραγματοποιός στη μετεμφυλιακή Δράμα
«EΙΣΗΛΘΕΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΒΙΟΝ ΑΡΚΕΤΑ ΕΥΠΟΡΟΣ ΚΑΙ ΕΦΥΓΕΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΒΙΟΝ ΠΑΜΠΤΩΧΟΣ»
Ο Αντώνιος Καστρινός (1904-1964) είναι γνωστός ως ο άνθρωπος που ανέδειξε τη Δόξα Δράμας σε κορυφαία ομάδα. Δεν είναι γνωστό ίσως ότι ήταν ένας ιδεολόγος, ανθρωπιστής και αγωνιστής σε δύσκολους καιρούς: Γεννημένος στην Πάτρα, σπούδασε νομκά και ανέπτυξε δράση ως στρατευμένος δικηγόρος, ιδρυτικό μέλος (μαζί με τον Νίκο Καζαντζάκη, τον Αλέξανδρο Σβώλο, τον Παύλο Νιρβάνα, τον Κώστα Βάρναλη, τον Στρατή Μυριβήλη, τον Γιάννη Κορδάτο κ.ά) της πρώτης οργάνωσης στην Ελλάδα που αγωνίστηκε για τα ανθρώπινα δικαιώματα («Ένωσις υπέρ των ελευθεριών του ανθρώπου και του πολίτη»).
To καταστατικό της πρώτης μη κυβερνητικής οργάνωσης που αγωνίστηκε για την υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών. Ανάμεσα στα επιφανή μέλη του διοικητικού συμβουλίου ο Καστρινός κατέχει τη θέση του ειδικού γραμματέα.
Ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα Μακεδονία και Διευθυντής στην Εφημερίδα των Βαλκανίων ανέδειξε ζητήματα της Δράμας, και προπαντός των πολύπαθων παραμεθόριων χωριών της. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, στρατεύτηκε στην Εθνική Αντίσταση στις τάξεις του ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο «Καπετάν Βοριάς». Ο αντιστασιακός Αντώνης Καστρινός, μετά την απελευθέρωση εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Δράμα, όπου εργάστηκε ως διευθυντής της ηλεκτρικής εταιρείας Γεωργιάδη (την κόρη του οποίου είχε παντρευτεί στη Θεσσαλονίκη).
Aνέλαβε τη διοίκηση της Δόξας από το 1952 ως τον θάνατό του και εργάστηκε με όραμα και προοπτική, θέτοντας σε νέες βάσεις τη λειτουργία και διαχείριση του ποδοσφαιρικού τμήματος. Υπήρξε γενναιόδωρος χρηματοδότης της ομάδας «δαπανήσας εξ ιδίων και χρήματα πολλά εκ του εισοδήματός του», όπως δήλωσε ο βουλευτής Δράμας Δ. Γρίβας στη Βουλή). Δεν αρκέστηκε να αναδείξει τη Δόξα ως την καλύτερη και δημοφιλέστερη επαρχιακή ομάδα της χώρας. Με προσήλωση στις αρχές τού ”εύ αγωνίζεσθαι”, ο Καστρινός σφυρηλάτησε υψηλό αθλητικό ήθος στους ποδοσφαιριστές της «μαυραετούς», φροντίζοντας συγχρόνως και για την πνευματική τους καλλιέργεια, αφού οι ποδοσφαιρικές εξορμήσεις συνοδεύονταν και από επισκέψεις σε χώρους πολιτισμού και παιδείας. Κατάφερε να καταστήσει τη Δόξα όχι μόνο ίνδαλμα αλλά και συνεκτικό στοιχείο που ένωνε τους Δραμινούς, αμβλύνοντας της μετεμφυλιακές ιδεολογικές αντιθέσεις.
Άνθρωπος πολυπράγμων, διετέλεσε πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, αλλά και πρόεδρος του συλλόγου «Κομνηνοί» και του Ορειβατικού. Ως υποψήφιος δήμαρχος στις εκλογές του 1959 συμπεριέλαβε στον συνδυασμό του γυναίκες υποψήφιες, πράγμα που ήταν πρωτοφανής νεωτερισμός τότε για τη Δράμα. Βουλευτής της Ενώσεως Κέντρου το 1964, στράφηκε στην πραγματοποίηση ενός νέου οράματος, στην τουριστική αξιοποίηση των πηγών της Αγίας Βαρβάρας. Για τον λόγο αυτό συνόδευσε τον Υπουργό Προεδρίας σε μια διερευνητική επίσκεψή του στη Δράμα. Δύο ημέρες μετά υπέκυψε σε αιφνίδιο ισχαιμικό επεισόδιο, στην πιο δημιουργική φάση της ζωής του.
Στο πολιτικό μνημόσυνο στη Βουλή, αποτίοντας φόρο τιμής στον εκλιπόντα Αντώνη Καστρινό, ο Κλεάνθης Δαμιανός, βουλευτής Δράμας με την ΕΡΕ το 1964, πολιτικός αντίπαλος του Καστρινού, επισήμαινε: «Έχω να είπω και εγώ ότι ο εκλιπών συνάδελφος υπήρξεν ένας σεμνός ιδεολόγος αγωνιστής, ο οποίος προσέφερεν και την δραστηριότητά του και την περιουσίαν του και την ζωήν του δια το καλόν του τόπου». Και ο Λ. Λυμπέρης, βουλευτής Καβάλας, τόνισε: «Ο Αντώνιος Καστρινός εισήλθεν εις τον δημόσιον βίον αρκετά εύπορος και έφυγε από τον δημόσιον βίον πάμπτωχος».
Το έτος 2024, εξήντα χρόνια μετά, θα μπορούσε να αποτελέσει αφορμή για επέτειο μνήμης.
Γεωργία Μπακάλη – Δημήτρης Ι. Σφακιανάκης
